16 listopada 2017

Twoja osobowość to nie Ty.

Na pewno zdarzyło Ci się nie raz, że chciałeś coś zrobić a jednocześnie Ci się nie chciało. Co się wtedy stało? Podzieliłeś się na pół? Jedna część Ciebie chciała a druga nie? A może chciałeś coś komuś powiedzieć ale jednocześnie się bałeś? Może kiedyś postanowiłeś nie zamawiać w ten dzień pizzy a zaraz ją zamówiłeś? A może czujesz chęć robienia czegoś ale wstydzisz lub obawiasz? Może chciałbyś myśleć bardziej pozytywnie ale negatywne myśli nasuwają Ci się same. Jak jedna osoba może mieć takie niespójności w sobie? A może nie wiesz o sobie czegoś bardzo ważnego?

Nie zauważamy tego ale takich sytuacji doświadczamy codziennie. Co stoi za tym naszym wewnętrznym konfliktem? Chcieć i nie chcieć jednocześnie? Chyba nie jest tak, że nie zgadzamy się sami ze sobą? Na szczęście nie. Przyczyną tego nieporozumienia jest nasza własna osobowość. A dokładniej przywiązanie do własnej osobowości. Traktowanie jej i samych siebie jako jedność. Konflikt wewnętrzny to konflikt pomiędzy człowiekiem a jego osobowością. A człowiek który nie odróżnia swojej osobowości od siebie myśli, że jest to normalne albo, że jest z nim coś nie tak. W obu przypadkach jesteśmy daleko od prawdy.

Gdyby człowiek i jego osobowość byli jednym, to nie istniałoby coś takiego jak wolna wola. Czym ona jest? Właśnie możliwością działania wbrew swojej osobowości. W twojej osobowości jest uwarunkowanie które podpowiada Ci żeby zjeść ciasteczko ale Ty masz na tyle silną wolę żeby sobie tego ciasteczka odmówić. Czym jest to "Ty" które może czasami postępować niezgodnie z Twoimi myślami? Czy miałbyś jakiś wpływ na swoje życie jakbyś zawsze postępował zgodnie ze swoją osobowością? Postępował zawsze zgodnie z myślami pojawiającymi się w Twojej głowie? A może nawet nie wiesz, że myśli w Twojej głowie pojawiają się bez Twojej woli, że jest to efekt działania Twojego umysłu? Jeśli tego nie wiesz to spróbuj przez minutę nie myśleć a zobaczysz jak myśli pojawiają się same.

Swoją wolną wolę można rozwijać i to właśnie dzięki temu możliwe jest panowanie nad swoją osobowością. Na przykład przez trening uważności. Jest to uczenie się bycia uważnym. Im bardziej jesteśmy uważni, tym więcej dostrzegamy. Zauważamy dzięki temu czy to My czegoś chcemy, czy ta chęć wynika z naszej osobowości. Możemy mieć nad tym całkowitą kontrolę. Możesz sporo przeczytać o tym tutaj: czym jest uwaga/uważność.

Człowiek ma swoją osobowość czy jest swoją osobowością? Nie powinieneś mieć problemu z odpowiedzią na to pytanie. Człowiek ma osobowość. A to znaczy, że jesteś Ty i Twoja osobowość. Swoją osobowość możesz opisać ale czym jest to "Ty"?

Kim jesteś? Spróbuj sobie odpowiedzieć na to pytanie. Ponieważ nie umiesz odróżnić siebie od swojej osobowości prawie wszystko co odpowiesz na to pytanie będzie dotyczyło Twojej osobowości a nie Ciebie. Kim jesteś? Malarzem, nauczycielem, doktorem? To jest cześć Twojej osobowości. Nie jesteś swoim zawodem. Milionerem lub bankrutem? Jesteś tym co posiadasz? Możesz odpowiedzieć, że jesteś nastolatkiem. Jesteś swoim wiekiem? Może jesteś brunetką? Jesteś kolorem własnych włosów? A może podróżnikiem. Też nie, nie jesteś tym co robisz. Może jesteś piękny lub brzydki? Nie jesteś swoim wyglądem. Kim jesteś poza swoją osobowością? Wiele osób nie lubi siebie z jakiegoś powodu. Powód ten zawsze dotyczy naszej osobowości a nie Nas. Nie lubienie siebie jest nie możliwe. Jest to tylko złudzeniem wynikającym z powiązania siebie z własną osobowością.

Dlaczego nie widzimy swojej osobowości? Głównie z trzech powodów: raz, nie interesujemy się takimi rzeczami prawie w ogóle. Dwa, prawie nikt wokół nas o tym nie mówi. Trzy, jesteśmy celowo trzymani w niewiedzy przez najbardziej wpływowych ludzi na świecie. Dlaczego? Dlatego, że właśnie dzięki osobowości możliwe jest kontrolowanie społeczeństwa. Osobowość można uwarunkować na pewne zachowania. Po prostu nie zwracaliśmy na to uwagi. Żyliśmy pod wpływem swojej osobowości całe życie jakbyśmy nią byli. Przywykliśmy do tego. A to prawie w każdym przypadku kończy się całkowitym odcięciem od naszej prawdziwej natury. Nasza osobowość stawia nam wymagania które po cichu, z roku na rok odsuwają nas od szczęścia. Popadamy w przeróżne choroby psychiczne lub stajemy się egoistyczni, często do granic możliwości, zadając cierpienie wszystkim wokół. Powinieneś nawet czuć, że coś jest nie tak, że nie jesteś naturalny, nie jesteś sobą, nie jesteś taki jakbyś chciał.

Czy to się może zmienić? Tak, już się zmienia. Liczba osób na świecie które to zauważa rośnie błyskawicznie. Podobnie ilość informacji na ten temat. A jeśli chodzi o Ciebie a Ty słyszysz to po raz pierwszy, to już masz pierwszą lekcję. Niedługo będą kolejne bo prawie na pewno interesuje się tym już ktoś z Twoich znajomych. Co sam możesz zrobić? Rozwijać swoją samoświadomość. Zacznij od poznania swojego umysłu. Czytaj dużo, tutaj znajdziesz kilka wskazówek: jak poznawać swój umysł.

Nie widzisz swojej osobowości? Nie jest to łatwe. Ale możesz zobaczyć jak ona się zmienia. A jeśli widać jak ona się zmienia, to znaczy, że można ją zauważyć. Czy czujesz się teraz sobą? Tak. Przypomnij sobie siebie z przed 10 lat. Wtedy też się tak czułeś. Za 10 lat też będziesz czuł się sobą. Jednak coś się zmienia. Co? Twoja osobowość. Jesteś teraz innym człowiekiem niż 10 lat temu. Twoja osobowość nie zmienia się tak bardzo w jeden dzień. Zmienia się po trochę każdego dnia. Mało tego, Twoja osobowość zmienia się też wiele razy w ciągu dnia. Zauważ to, jesteś inny rano a inny wieczorem. Jesteś innym człowiekiem kiedy jesteś szczęśliwy a innym kiedy jesteś smutny. Czy w którymś z tych dwóch przypadków jesteś prawdziwy? Co się zmienia, Ty czy Twoja osobowość? Jesteś innym człowiekiem kiedy rozmawiasz z żoną, innym kiedy z swoim szefem, innym kiedy z kelnerem, innym kiedy z dziećmi... Jesteś inny kiedy jesteś sam. Inny kiedy wracasz z urlopu do pracy, inny przed urlopem a innym kiedy nie masz go w planach... To nie Ty się zmieniasz, to Twoja osobowość dostosowuje się do sytuacji. W żadnej z tych sytuacji nie jesteś sobą, działasz, myślisz i czujesz pod wpływem swojej osobowości. Cały czas, również teraz. Ale tak nie musi być. Możesz być sobą w każdej sytuacji. Tylko najpierw musisz dowiedzieć się jaki jesteś pod swoją osobowością.

Pewnie już zauważyłeś, że coś w tym jest, że nie jesteś swoją osobowością. Kto to zauważył? Kto jest świadomy swojej osobowości? Kto doświadcza, czuje, Ty czy twoja osobowość? Zauważ, że są to dwie oddzielne rzeczy. Osobowość i Ty który jej doświadczasz. Dlaczego Cię to nie interesuje? Czy masz takie zainteresowania w swojej osobowości? Czy masz wpływ na to co Cię interesuje? Nasze zainteresowania pochodzą z naszej osobowości, czyli z przeszłości. Nie można interesować się czymś o czym nie wiedzieliśmy. Natomiast można sprawić żeby ktoś interesował się czymś co by go samo z siebie nie zainteresowało. To robi z nami społeczeństwo. Wgrywa nam przekonania, wartości, wierzenia, zainteresowania, pragnienia, cele, zakazy, nakazy itd. Dlatego trzeba podejść do tego indywidualnie nie patrząc na to co mówią inni. Jest mnóstwo książek na ten temat. Można też znaleźć wszystkie te informacje za darmo w internecie. Poszukaj czym jest świadomość, ego, osobowość, oświecenie, przebudzenie, uważność, medytacja a zobaczysz że życie pod wpływem własnej osobowości jest jak życie w klatce stworzonej z własnych myśli i emocji. Później wystarczy się temu przyglądać i powoli zaczyna się wychodzić z przywiązana do własnej osobowości. Zauważając to, znika 99% naszych problemów, cierpień i braków czegokolwiek.

Nasza osobowość to nic innego jak nasza przeszłość utrwalana na bieżąco w postaci myśli na temat siebie. Opisaliśmy siebie na podstawie naszych przeżyć, reakcji, opinii innych i tak powstała nasza osobowość. Następnie wierzymy, że tacy jesteśmy i nawet nie zdajemy sobie sprawy, że jest to tylko nasz punkt widzenia siebie samych. Im starsi jesteśmy tym to postrzeganie siebie bardziej się utrwala i wydaje się nam, że nasza osobowość to My. A cała ta osobowość to tylko myśli w naszej głowie. Żyjemy we własnych ograniczeniach myślowych.


Brak komentarzy:

Prześlij komentarz