12 września 2017

Czym jest uwaga/uważność.

Wszyscy mamy w sobie coś takiego jak uwaga. Jest ona potrzebna do każdej nawet najmniejszej czynności jakie codziennie wykonujemy. Choćby do poruszania palcem. Jest drugą najważniejszą "częścią" w człowieku i aż dziwne jest, że większość ludzi nie zdaje sobie sprawy, że coś takiego ma, a co dopiero czym to jest. Opowiedzmy sobie o tym.

Zaczniemy od doświadczenia swojej uwagi, jesteś w stanie poczuć bez problemu, że ją masz. Będziesz wiedzieć o czym w ogóle mówimy. Następnie powiemy czym ona jest, w jaki sposób z niej korzystamy, co możemy z nią zrobić, w jakim celu, jak ją wyćwiczyć, jak ją marnujemy i na koniec jakie są skutki jej nie rozwijania.

Doświadczenie uwagi.

Zwróć teraz uwagę na odczucia w swojej prawej dłoni. Jesteś w stanie bez patrzenia na nią poczuć, że ją masz. Powinieneś czuć coś w rodzaju mrowienia. Dla ułatwienia możesz na chwilę zamknąć oczy. Teraz zwróć uwagę tak samo na odczucia w swojej prawej stopie. Teraz zwróć uwagę, że przestałeś odczuwać swoją dłoń. Dlaczego nie odczuwasz jednocześnie swojej lewej dłoni?

Drugi sposób - bez odrywania wzroku od tekstu zwróć uwagę, że widzisz jednocześnie swój nos. Prawdopodobnie nie zwróciłeś wcześniej na to swojej uwagi.

Właśnie kierowałeś swoją uwagą. Bardzo możliwe, że nie użyłeś jej w ten sposób nigdy wcześniej. Kierowałeś ją teraz świadomie. Wydaje się, że to nic wielkiego ale po przeczytaniu tego tekstu do końca zdasz sobie sprawę, że jest to druga najważniejsza rzecz w Tobie jaką posiadasz.

Czym jest uwaga i uważność.

Pierwszą najważniejszą częścią Ciebie jest Twoja świadomość. Bez niej nie byłbyś niczego świadomy. Kompletnie niczego, swojego ciała, swoich myśli, emocji, uczuć, wszystkiego co odbierają twoje zmysły, nawet tego, że żyjesz. Nic by dla Ciebie nie istniało włącznie z Tobą, bo tak naprawdę Ty nie masz świadomości tylko nią jesteś.

Dlaczego uwaga jest na drugim miejscu? Bo jest odpowiedzialna za wybieranie informacji jakie wpadają do naszej świadomości. Przypomnij sobie doświadczenie z początku. Kiedy skierowałeś uwagę na odczucia w swojej ręce stałeś się ich świadomy. Przy pomocy uwagi odczucia te trafiły do Twojej świadomości. Podobnie używamy jej przez cały dzień tylko w sposób nieświadomy. Ogólnie mówiąc dociera do nas tylko to na co zwracamy uwagę.

Uwaga działa też w drugą stronę. Jeżeli chcesz zrobić coś świadomie to musisz użyć do tego uwagi. Cokolwiek chcesz zrobić, musisz jej użyć. Przykładowo, chcesz podnieść rękę do góry musisz skierować na nią uwagę. Chcesz pójść po coś do sklepu, najpierw musisz zwrócić uwagę na to, że czegoś potrzebujesz. Chcesz kogoś wysłuchać musisz skierować uwagę na to co mówi. Chcesz coś przemyśleć musisz skierować swoją uwagę na dany temat.

Uwaga jest jedyną rzeczą jaką może kierować człowiek. Całe nasze życie, cała nasza kontrola nad nim, jakikolwiek wpływ na nie, mamy właśnie przy pomocy uwagi. Rozwijanie zdolności kierowania uwagą to odzyskiwanie kontroli nad własnym życiem, umysłem, emocjami, myślami, pragnieniami, podświadomością itp. Ale o tym poniżej.

Uwaga jest również naszym narzędziem poznawczym. Wyobraź sobie, że nigdy w życiu nie widziałeś np. nożyczek. Jak mógłbyś poznać czym one są bez zwracania na nie uwagi? To niemożliwe. Mógłbyś coś o nich przeczytać, ale w ten sposób nie poznałbyś ich tylko miałbyś na ich temat jakieś wyobrażenie. Poznajemy przy pomocy uwagi, a następnie umysł zapisuje te informacje i używa ich w trakcie myślenia.

A czym jest uważność? 


Jest to umiejętność kierowania swoją uwagą, zwracania i utrzymywania jej w wybranym miejscu. Umiejętność tą można rozwijać, rośnie wtedy również ilość uwagi kierowanej w wybrane miejsce.

Poziom uważności przeciętnego człowieka który nigdy jej nie rozwijał, w stosunku do możliwości jej rozwinięcia jest prawie równy zeru. Później dowiesz się dlaczego.

Uważność możemy nazwać też siłą woli. Uważność to coś większego, ale siła woli nie może być silniejsza niż uważność człowieka. Dzięki uważności możemy robić coś wbrew swojemu umysłowi, np. kiedy chcemy coś zrobić ale jednocześnie nam się nie chce lub boimy się to zrobić, itp. Będąc uważnym pomijamy bez problemu te emocjonalne przeszkody.


Uważność to jeszcze inaczej czujność. Kiedy jesteś czujny/uważny wiesz co dzieje się wokół Ciebie, zwracasz uwagę na szczegóły, nic Cie nie omija, jesteś trzeźwy. Kiedy nie jesteś czujny/uważny, jesteś zamyślony, wręcz odurzony myślami, sytuacje Cię zaskakują, nie dostrzegasz co dzieje się wokół Ciebie a życie przelatuje Ci przez palce.

W jaki sposób używamy uwagi.


Uwagi możemy używać na dwa sposoby: świadomie lub nieświadomie.

Świadomie możesz używać jej podobnie jak zrobiliśmy to na samym początku kierując swoją uwagę na odczucia swojej dłoni. Wiesz wtedy na co kieruje się twoja uwaga. Można w ten sam sposób zwrócić uwagę na wszystkie części swojego ciała. Jednak z powodu niskiego poziomu uważności nie dasz rady skierować uwagi na kilka części swojego swojego ciała jednocześnie. Nie dasz rady jej utrzymać również na jednej części dłużej niż kilkadziesiąt sekund. Możesz spróbować utrzymać uwagę na swojej dłoni przez 30 sekund, pomoże Ci to zaobserwować, że nie masz takiej kontroli.

Na co jeszcze można skierować swoją uwagę? Na swoje myśli, jeśli myślisz to znaczy, że twoja uwaga kieruje się twoje myśli. Niestety przez prawie cały czas kieruje się ona nie nieświadomie. Świadome skierowanie uwagi na swoje myśli jest bardzo trudne. Co to oznacza? Oznacza to, że tak na prawdę jesteśmy świadomi tylko niektórych ze swoich myśli. Jeśli brzmi to dla Ciebie kosmicznie, poświęć kilka minut na to ćwiczenie: ćwiczenie nr 2. Zauważ pierwszą myśl. Dowiesz się o sobie czegoś całkowicie nowego. Ogólnie chodzi o podświadomość. Mamy coś takiego, ale co to jest? To właśnie myśli których nie jesteśmy świadomi. Jest ich całkiem sporo bo aż około 95%.

Kolejną rzeczą na jaką można zwrócić swoją uwagę są nasze emocje. I tu jest jeszcze trudniej. Czasami zauważasz, że jesteś np zdenerwowany lub smutny. Ale czy w tym momencie wiesz pod wpływem jakich emocji jesteś? Zazwyczaj jest ich kilka na raz. Oprócz nich zawsze jesteśmy pod wpływem jakiegoś stanu emocjonalnego(nastroju) oraz swoich emocjonalnych cech osobowości. Raczej nie jesteś teraz w stanie tego wszystkiego zauważyć.

Rozwijanie uważności pozwala dostrzegać powyższe rzeczy oraz inne które opisze poniżej omawiając to co możemy zrobić ze swoją uwagą.

Dlaczego nasze świadome kierowanie uwagą jest tak ograniczone?


Dlatego bo cały czas używamy jej nieświadomie. Ciężko jest przez to w ogóle powiedzieć, że to my jej używamy nieświadomie. Tak na prawdę używa jej nasz umysł. Do czego on jej używa? Do wszystkiego tego co ma na nas w chwili obecnej wpływ a my nie jesteśmy tego świadomi, np. te pozostałe 95% myśli których nie widzimy, większość naszych emocji, nasze przekonania, nasza osobowość oraz wiele innych rzeczy. Z wszystkiego tego korzystamy w każdym ułamku sekundy. Na to nieświadomie zużywa się nasza uwaga.

Uwagę zwracamy też na zewnątrz używając swoich zmysłów. Z nich również korzystamy w ograniczony sposób. Wydaje się, że patrzymy na coś i doskonale to widzimy. Jednak do naszej świadomości dociera z tego tylko urywek. Zrób sobie małe ćwiczenie. Popatrz się teraz w prawo, rozejrzyj się co tam jest. Teraz tak samo w lewo. Jeszcze raz w prawo. A teraz bez odrywania wzroku od tekstu spróbuj wymienić wszystko co mogłeś zobaczyć w kolorze czerwonym lub niebieskim. Do naszej świadomości dociera tylko to na co zwracamy uwagę.

Możemy również zwracać czyjąś uwagę na siebie. Każdy z nas to czasem robi. Np. chwalimy się czymś, ubieramy się ładnie jak szukamy drugiej połówki, tak zwane gwiazdy robią często dziwne rzeczy tylko po to żeby zwrócić na siebie uwagę, inni lubią opowiadać o swoich problemach.

I jeszcze inna możliwość kierowania uwagą. Możemy ją zwracać na innych. Często interesujemy się sprawami innych ludzi. Możemy też poświęcać komuś dużo uwagi, taka osoba czuje się wtedy miło a nas bardziej lubi. Warto w tym momencie dodać, że poświęcenie uwagi sobie też sprawia, że czujemy się lepiej.

To, na co zwracamy uwagę jest zależne od naszej osobowości. Dlatego jedni ludzie zwracają uwagę na np. na swój wygląd lub zdrowie a inni nie. Albo jedni zwracają uwagę na zalety u innych osób lub swoje a inni na wady.

Co możemy zrobić ze swoja uwagą.

Naszą uważność można rozwijać. Ale najpierw powiedzmy o tym, że jej poziom z wiekiem spada. Głównie z dwóch powodów. Tak jak powiedzieliśmy wcześniej, pochłania ją nasza podświadomość, która rozrasta się wraz z wiekiem. Drugim powodem jest to, że nie używamy swojej uwagi celowo, czyli świadomie a to obniża poziom naszej uważności. A właśnie celowe używanie naszej uwagi rozwija naszą uważność.

Co się dzieje kiedy rozwijamy swoją uważność? Po pierwsze uczymy się kierować swoją uwagą świadomie tam gdzie chcemy. Np. możemy zobaczyć swoje zalety i wady a zazwyczaj widzimy tylko jedno albo drugie. Po drugie możemy ją odrywać od tego na co nie chcemy żeby się ona kierowała. Możemy np. przestać się zamartwiać. Po trzecie możemy ją utrzymywać tam gdzie chcemy. Można to nazwać koncentracją uwagi. Nic nas wtedy nie rozprasza. Po czwarte stajemy się uważni w ciągu dnia. Nie działamy impulsywnie, zawsze widzimy kilka rozwiązań.

Jeśli połączymy te 4 powyższe zmiany w uważności z tym, że uwaga jest jedyną rzeczą w nas jaką możemy w życiu kierować, można sobie wyobrazić, że takie zmiany przyczyniają się do zmiany naszego życia na kompletnie nowe, oczywiście na lepsze.


Wymienię kilka podstawowych przykładów wpływu wzrostu uważności na nasze życie:

- Zauważamy dużo więcej swoich myśli. Zauważamy, że co chwile myślimy o czymś nie istotnym, że tymi myślami sami stwarzamy swoje emocje i problemy. Wiem, że niezauważanie swoich myśli dla niektórych osób brzmi kosmicznie. Jeszcze raz proponuje poświęcić kilka minut na to ćwiczenie a zobaczysz, że to prawda: ćwiczenie nr 2. Zauważ pierwszą myśl.

- Nie myślimy o tym o czym nie chcemy, np. nie zamartwiamy się, nie krytykujemy siebie lub innych.

- Ponieważ to myśli wywołują emocje, panujemy również nad swoimi emocjami.

- Możemy całkowicie przestać myśleć. Nie potrzebujemy myśleć np. jedząc kolacje lub na spacerze. To jest jedna z największych zalet ale mamy taką możliwość dopiero na bardzo wysokim poziomie uważności.

- Oprócz emocji zauważamy również swój stan emocjonalny oraz nasze emocjonalne cechy osobowość. A to co widzimy możemy bez problemu zmieniać.

- Widzimy powiązanie miedzy myślami i emocjami. Jak jedno wywołuje drugie. Rozumiemy jak powstają nasze nastroje i osobowość.

- Zauważamy własne przekonania. Np. jeśli ktoś czuje, że jest do niczego to zauważy, że czuje się tak tylko dlatego bo ma w głowie zapisane takie przekonanie. Inaczej mówiąc czuje się tak tylko dlatego bo tak myśli. O tym jak powstają przekonania przeczytasz tutaj: wszystko co wiesz "jest" prawdą.

- Panowanie nad sobą, czyli nad swoimi nerwami, emocjami, pragnieniami, zamartwianiem itp. Nie ulegamy pokusom typu "zjedz tą czekoladę", jeśli nie chcemy. Za to jeśli czegoś chcemy, np. pójść na siłownie to nie potrzebujemy do tego żadnej motywacji. Wystarcza samo chcenie.

- Kolejną grubszą sprawą jest możliwość zwrócenia uwagi na własną osobowość. Każdy z nas wie, że ją ma ale niewielu z nas wie jacy jesteśmy pod swoją osobowością. Mając wysoki poziom uważności zauważamy to czym jesteśmy oraz własną osobowość jakby oddzielnie. Mamy wtedy możliwość zobaczenia wszystkiego tego czego w sobie nie lubimy, co nas ogranicza, czego się boimy itp. Następnie możemy to w sobie zmieniać.

- Postrzeganie rzeczywistości - to w jaki sposób ją widzimy jest bardzo obkrojone i zniekształcone. Raz, z powodu naszych zmysłów które odbierają tylko jakąś część informacji. Dwa, z powodu niskiego poziomu uważności, przez co do naszej świadomości ze zmysłów docierają tylko szczątki. Trzy, z powodu przekłamań i uogólnień w trakcie przetwarzania powyższych informacji przez umysł. Wysoki poziom uważności pozwala zwracać dużą ilość uwagi bezpośrednio na wybraną cześć rzeczywistości pomijając interpretacje umysłową. Czyli widzimy rzeczy takimi jakimi są a nie wyobrażenia na ich temat.


- Poznawanie siebie - uwaga jako narzędzie poznawcze służy nam głównie do poznawania siebie. Człowiekowi wydaje się, że wszystko o sobie wie ale prawda jest zupełnie odwrotna, prawie nic o sobie nie wie. Dlaczego? Bo nie wie nic o powstawaniu swoich myśli. Prawie nic o swoich emocjach. Prawie nic o swojej świadomości. Prawie nic o swojej podświadomości. Prawie nic o wpływie własnej osobowości na jego życie. Prawie nic o tym jak to wszystko wewnątrz nas ze sobą współpracuje. Człowiek działa półautomatycznie pod wpływem swojej osobowości, emocji, przekonań, kultury, społeczeństwa, rodziny... I nawet o tym nie wie.

Jest wiele poważniejszych oraz drobniejszych rzeczy do jakich przyczynia się rozwijanie uważności ale tyle powinno wystarczyć żeby zrozumieć, że warto to robić. Jeśli chcesz poznać ich więcej przeczytaj to: co zyskasz poznając swój umysł.

Wspomnę jeszcze w tym miejscu, że nasza uważność może się rozwijać mimo, że nie robimy tego celowo. Brzmi to trochę sprzecznie z tym co napisałem wcześniej ale już tłumacze jak to się dzieje. Głównym czynnikiem który powoduje w ten sposób wzrost uważności są negatywne emocje. Im więcej ich w życiu człowieka tym bardziej zaczyna on zwracać uwagę na to co się w nim dzieje, na swoje emocje, myśli, reakcje ciała, uczucia itp. Obserwacja tych rzeczy to właśnie najlepsze sposoby na rozwijanie swojej uważności. Rozwijamy wtedy swoją uważność nie wiedząc, że to robimy.

Drugim sposobem w jaki nasza uważność rozwijać może się samoistnie jest brak monotonii. Uwaga jest naszym narzędziem poznawczym i jeśli człowiek robi w życiu wiele nowych rzeczy, to właśnie używanie uwagi do poznawania może delikatnie rozwijać naszą uważność. Monotonia usypia naszą uwagę, wtedy poszerza się nasza podświadomość.

Jak rozwijać swoją uważność.

Żeby rozwijać swoją uważność nie trzeba koniecznie jej ćwiczyć tak jak zaraz o tym napiszę. Wystarczyłoby, żebyś w trakcie wykonywania codziennych czynności skupiał swoją uwagę na tym co robisz, a nie robił to i myślał jednocześnie o czymś innym. Niestety nie jest to tak łatwe jak się wydaje ponieważ prawie cała nasza uwaga zużywa się na właśnie na myślenie, którego nie jesteśmy w stanie zatrzymać nawet na kilka sekund. To bardzo utrudnia rozwój uważności. Dlatego łatwiej jest zacząć od specjalnych ćwiczeń a potem bycie uważnym w trakcie codziennych czynności staje się łatwiejsze a później naturalne.

Na tej stronie jest sporo takich ćwiczeń ale można znaleźć ich bardzo wiele w internecie.

Ćwiczenia polegają zazwyczaj na celowym kierowaniu uwagi w określone miejsce i utrzymywaniu jej tam jak najdłużej. Nie są one skomplikowane ale wydają się bez sensu i przez to nudne. Dzięki temu jeśli się zaweźmiemy, ćwiczymy jednocześnie swoją siłę woli.

Początki rozwijania uważności zazwyczaj nie są łatwe, czasami samo skierowanie uwagi w jakieś miejsce już jest trudne, a co dopiero utrzymanie jej tam przez kilka sekund. Jest to okres przejściowy i po jakimś czasie zaczynamy zauważać, że udaje nam się utrzymać uwagę o kilka sekund dużej. Problem zmuszania się do nudnych ćwiczeń znika kiedy nauczymy się utrzymywać bez problemu uwagę przez kilkanaście sekund. Wtedy jest już sporo efektów naszej pracy i wiemy już, że to działa tak jak zostało opisane. (To kilkanaście sekund jest tylko przykładem. Ten czas jest indywidualny i zależy też od rodzaju ćwiczenia. Ale w większości przypadków kilkanaście sekund to na prawdę sporo).

Dodam jeszcze, że żeby nasza uważność się rozwijała wystarczy wykonywać jedno dowolne ćwiczenie. Jednak różnorodność ćwiczeń może okazać się lepsza. Jeśli spróbujemy więcej ćwiczeń to będziemy mogli wybrać dla siebie najlepsze. Po drugie kierując uwagę w różne miejsca szybciej poznamy siebie. Po trzecie nauczymy się używać uwagi w różny sposób.

Pod tym linkiem: jak poznawać swój umysł, znajduje się przykład jak wygląda przebieg ćwiczenia uważności oraz w jaki sposób dzięki niej pozbywamy się wybranej wady. Opisane jest to na przykładzie zamartwiania się.

Jak marnujemy swoja uwagę.

Człowiek żyje w tym momencie, dokładnie teraz, w czasie teraźniejszym. Wszystko co było jest już fikcją w naszej głowie, wspomnieniami. Wszystko co dopiero będzie również jest fikcją. Jednak człowiek myśli bez przerwy właśnie o tych rzeczach. Jego uwaga nie kieruje się na to co jest, tylko na te fikcje w naszej głowie. To bardzo destruktywnie wpływa na jakość naszego życia. Jednak nie da się tego zrozumieć dopóki się tego nie doświadczy. Zobacz, z jednej strony chciałbyś żyć jak najdłużej, przeżywać więcej, a z drugiej strony nie chce Ci się nic robić i często rzeczy jakie robimy w ciągu dnia, robimy tylko dla zabicia czasu. Trochę to dziwne, jest to właśnie efekt tego, że życie jest teraz a my zajmujemy się przeszłością lub przyszłością.

Powtórzę jeszcze raz, prawie całą naszą uwagę zużywamy na myślenie. Po prostu ją marnujemy. Człowiek ma około 60000 myśli każdego dnia, to około jedna myśl na sekundę nie licząc spania. Tyle myśli każdego dnia, a jak wiele z nich coś zmienia? Następnego dnia robimy to samo i znowu myślmy o tym samym. I tak w kółko. Nie mówię, że nie trzeba myśleć w ogóle. Czasem trzeba coś zaplanować lub mamy jakieś obowiązki. Ale na to wystarczyło by kilkanaście minut dziennie. Cała reszta to wyrzucanie swojej uwagi do kosza. A przypominam, że uwaga jest drugą najważniejszą rzeczą w życiu człowieka. Na pierwszą czyli świadomość nie mamy wpływu, a na cokolwiek innego mamy wpływ to właśnie dzięki uwadze.

Skutki spadającego poziomu uważności.

Skutki niskiego poziomu uważności można by wymieniać bez końca. O kilku rzeczach już wspomniałem ale wymienię je tylko dla przypomnienia i dodam kilka innych przykładów. Nie poruszę jednak najistotniejszych bo przekraczają one ludzką wyobraźnie. O jednej takiej sprawie możesz przeczytać tutaj jak chcesz: Twoja osobowość to nie Ty.

Ponieważ poziom uważności spada wraz z wiekiem wiele skutków tego można zaobserwować przyglądając się różnicom między dziećmi a starszymi osobami. Pomijamy oczywiście zmiany fizyczne, poza nimi główny wpływ na zmiany w człowieku ma właśnie uważność.

Pierwszym co rzuca się w oczy jest szczęście. Dzieci nie wiele potrzebują żeby być szczęśliwe, cieszą się ze wszystkiego co mają. Starzy szukają tego co jeszcze mogło by im sprawić przyjemność i nie są w stanie zaspokoić swoich pragnień. Ich szczęście jest zależne od tego co posiadają, a nawet gorzej, od tego co chcą jeszcze posiadać.

Dzieci nie żyją swoimi emocjami, są złe kiedy coś ich rozzłości a za 5 minut zapominają i latają szczęśliwe jakby nic się nie stało. Starzy często nie potrafią odkleić się emocjonalnie od jakiejś sytuacji z ich przeszłości do końca życia. Wystarczy jedna taka sytuacja ale zazwyczaj jest ich dużo. Np. jeśli coś ich rozzłości w pracy to chodzą źli nawet jak wrócą do domu.

Dzieci są ciekawe świata. Starzy myślą, że już wszystko wiedzą. Za tym kryje się monotonia. Dzieci chcą robić coś nowego. Starzy boją się nowości i robią cały czas to samo i tak samo.

Dziecko nie żywi urazy. Matka może w złości potraktować dziecko bardzo źle a dziecko jakby rozumiało, że matka ma zły dzień i zapomina o tym. Starzy prawie nigdy takich sytuacji nie zapominają.

Inne skutki obniżania się uważności.

Niemożliwość osiągnięcia spokoju. Nie da się zaznać spokoju kiedy nasz umysł cały czas gada. A każda sekunda w życiu człowieka to myślenie o czymś.

Nieznajomość i często niezadowolenie z siebie samego. Żyjemy we własnej osobowości tak jakby była od nas nieoddzielna. Mamy zbyt mało uważności żeby to zauważyć.

Choroby psychologicznie. Pewnie nie wszystkie ale na pewno większość. Ludzie mający problemy z własnymi emocjami, myślami lub z samym sobą nie wiedzą co im dolega. Mogą się czegoś dowiedzieć na ten temat ale to droga na około. Wysoki poziom uważności pozwala samemu zobaczyć swój problem, zrozumieć i pozbyć się go bez problemu. Tak naprawdę mając wysoki poziom uważności żaden taki problem nie mógłby się nawet rozwinąć.

Niezadowolenie z rzeczywistości. Człowiek cały czas pragnie czegoś więcej ale nie jest w stanie zauważyć, że marząc o czymś jednocześnie w jego podświadomości powstaje uczucie braku czegoś. Ten ciągły brak czegoś to właśnie niezadowolenie z rzeczywistości.

Obcięcie rzeczywistości - nasze postrzeganie rzeczywistości jest obcięte do minimum. Kiedy o czymś myślimy nasza uwaga skupia się właśnie na tej części rzeczywistości. Myślimy przez cały czas wiec przez cały czas widzimy tylko jej kawałek. Podobnie jest z oglądaniem telewizora. Jak oglądamy film to zapominamy o swoim życiu. Jak myślimy o jednej sprawie to zapominamy o całej reszcie. Ten kawałek rzeczywistości którym się zajmujemy w trakcie myślenia jest dodatkowo zniekształcony przez nasz punkt widzenia. Myślenie nie jest rzeczywistością tylko jej interpretacją, opisem i wyobrażeniem. Dlatego każdy ma swój własny sposób postrzegania rzeczywistości, każdy ma inny mimo, że rzeczywistość jest tak na prawdę jedna.


Tyle powinno wystarczyć żeby zrozumieć czym jest uwaga i uważność. Jeśli chciałbyś dowiedzieć się czegoś więcej to na tej stronie znajdziesz wiele informacji. Zainteresowanie rozwijaniem uważności rośnie błyskawicznie z roku na rok. Jeszcze kilkanaście lat temu w Polsce ciężko było znaleźć takie osoby i informacje po polsku na ten temat. Teraz są ich tysiące i to tylko kwestia czasu jak usłyszysz o tym temacie od kogoś ze swoich znajomych.


Brak komentarzy:

Publikowanie komentarza