20 czerwca 2017

Wszystko co wiesz "jest" prawdą.

Aż dziwnie to brzmi ale to prawda. Nasz umysł nie jest w stanie przechowywać nieprawdziwych informacji jednocześnie wiedząc, że nie są prawdziwe. Dlatego wydaje nam się, że wszystko co wiemy jest prawdą. To główna wada umysłu. Na jej podstawie tworzą się wszystkie inne.

Nie mamy możliwości rozróżnienia kiedy mamy rację, a kiedy się mylimy. Posiadamy w swojej głowie prawie nieskończoną ilość informacji. Zdajemy sobie sprawę, że na pewno któreś są błędne. Ale nie możemy znaleźć ani jednej o której wiedzielibyśmy, że jest nieprawdziwa.

Z tych informacji korzystamy przez cały czas. O czymkolwiek myślimy, to właśnie ich używamy. Wplatając w swoje myśli zarówno te prawdziwe i te fałszywe. Tak tworzy się nasz własny punkt widzenia. Każdy z nas ma własne zdanie na każdy temat mimo, że w rzeczywistości wszystko jest takie samo. Z tego rodzą się wszelkie konflikty miedzy ludźmi i ich następstwa.

Wszystkie informacje określające coś, kogoś lub nas, umysł zapisuje w formie przekonań. Jest to jedyna rzecz którą robi we własnym interesie a nie naszym. Tworzy je żeby ułatwić sobie pracę. Jeśli pierwszy raz skaleczyłeś się nożem, umysł zapisze w sobie przekonanie, że nóż jest ostry i niebezpieczny. Gdyby tego nie zrobił, za każdym razem gdy zobaczylibyśmy nóż, musiałby wrócić do wspomnień z przeszłości kiedy się skaleczyliśmy. Stworzył sobie skrót myślowy, właśnie w formie przekonania. Wiemy, że nóż jest ostry i niebezpieczny bez konieczności przypominania sobie w jaki sposób się o tym dowiedzieliśmy. To przekonanie jest dla nas korzystne. Ale wszystkich niekorzystnych umysł używa w ten sam sposób. Podsuwa nam je, a my działamy zgodnie z nimi, nie wiedząc skąd one się wzięły i czy są prawdziwe. Nawet nie mamy za bardzo możliwości zastanowienia się nad tym.

Pierwsze szkodliwe dla nas przekonania tworzy kiedy jesteśmy dziećmi. Dziecko nie jest w stanie weryfikować co jest prawdziwe, przez co wierzy we wszystko co mu się mówi. Łatwo się wtedy ich nabawić. Kolejne są zależne od wszystkich poprzednich, bo umysł używa już ich w ocenianiu rzeczywistości. Im więcej i szybciej nabawimy się szkodliwych przekonań, tym wcześniej nasz umysł zacznie nam sprawiać z tego powodu problemy.

Przedawnianie przekonań.


Umysł nie bierze również pod uwagę, że przekonanie może stracić swoją aktualność. Raz zapisane zazwyczaj zostaje z nami na zawsze. Jeśli w dzieciństwie nabawimy się przekonania, że coś jest nie tak z naszym wyglądem, może nam ono towarzyszyć przez całe życie, nawet jeśli wyrośniemy na pięknych. Albo przekonanie, że będziemy szczęśliwi jak będziemy mieć więcej pieniędzy. Sprawia ono, że jesteśmy niezadowoleni z posiadanych obecnie pieniędzy. A niezależnie od tego ile ich zdobędziemy, to przekonanie nie zniknie. Podczytując bez przerwy to niezadowolenie.

Sposób funkcjonowania przekonań uniemożliwia ich podważanie.

Nawet jeśli zdamy sobie sprawę, że posiadamy szkodliwe przekonanie, pozbycie się go jest mocno utrudnione. Umysł uznaje je za prawdziwe i dopóki jakieś doświadczenie go nie podważy, będzie go używał. Jeśli np. mamy przekonanie, że jesteśmy wstydliwi a zbliża się jakaś sytuacja w której prawdopodobnie będziemy mogli tego doświadczyć, wstyd pojawia się dużo wcześniej, w momencie kiedy zaczynamy o niej myśleć. Właśnie dlatego, że umysł oceniając zbliżające się zdarzenie skorzystał z tego przekonania. W głowie pojawia się myśl jestem wstydliwy wraz z emocją wstydu. Tak więc każda możliwość sprawdzenia jego słuszności, jest z góry skazana na porażkę. A to jeszcze je utrwala, bo zaczynamy wierzyć, że jest prawdziwe.

Innym utrudnieniem w podważaniu swoich przekonań jest to, że umysł będzie je potwierdzał. Jeśli zapytasz wstydliwej osoby czy jest wstydliwa, w jej głowie natychmiast pojawi się wstyd i odpowiedź, że tak. Kiedy spróbuje to podważać, umysł zacznie przywoływać wspomnienia potwierdzające, że to prawda.

Dodatkowo jeśli ktoś uparcie będzie próbował podważyć nasze przekonanie, umysł zacznie je bronić, racjonalizować. Są one fundamentem jego funkcjonowania. Naruszanie ich uznaje za niebezpieczne. Każda sprzeczka miedzy ludźmi jest właśnie tego wynikiem. O nic innego się nie kłócimy, tylko o różnice w przekonaniach.

Przekonania nas ograniczają.

Jeśli np. masz przekonanie, że twoje wady są częścią Ciebie i nie da się z nimi samemu nic zrobić, to nigdy się nimi nie zajmiesz. Podobnie zadziała przekonanie, że jest Ci dobrze tak jak jest. Zauważ to, jedno przekonanie, a Twoje możliwości w życiu są wywrócone do góry nogami. A co jeśli masz ich kilkanaście albo kilkadziesiąt? Jeśli masz przekonanie, że wiesz o sobie wszystko lub wystarczająco dużo, nie zainteresujesz się poznaniem swojego umysłu. I zamiast usuwać jego wady, będzie ich coraz więcej.

Umysł tworzy tysiące przekonań, a może dziesiątki tysięcy. Nie da się ich policzyć. Mamy spora ilość przekonań na temat każdej osoby jaką znamy, na temat wszystkich rzeczy, czynów, zachowań, siebie... Z wiekiem przybywa ich coraz więcej.

Każde obcina jakąś część rzeczywistości, bo jest tylko krótkim opisem. Nawet te prawdziwe. Wiemy, że trawa jest zielona, ale czy ona taka jest gdy nie świeci na nią światło? Ktoś jest według nas zły, ale czy jest zły wobec wszystkich? Umysł tworząc przekonania wszystko uogólnia. Sprawia, że nie postrzegamy rzeczy takimi jakie są tylko tak jak o nich myślimy.

Umysł podsuwa nam myśli zgodnie z jego przekonaniami.

Jeśli np. mamy przekonanie, że ludzie są z natury fałszywi, to umysł będzie nam bez przerwy podsuwał podejrzenia w takim kontekście. Z kimkolwiek będziemy rozmawiać, umysł będzie sprawdzał czy ten ktoś nie chce Cię oszukać. Towarzyszyć nam będzie takie odczucie i myśli. Nie będziemy mieć dobrych stosunków z ludźmi. Ciężko nam będzie komukolwiek zaufać.

Nasza kreatywność staje się ograniczona. Przekonania sprawiają, że możemy wymyślać tylko w oparciu o to co już wiemy. Wszystkie ciekawe pomysły które mogłyby nam przyjść do głowy nasz umysł odrzuci w podświadomości jeśli ne będą zgodne z naszymi przekonaniami.

Przekonania tworzą nasze cechy osobowości.

To od przekonań umysłu zależy jacy jesteśmy. Krótko mówiąc: jesteśmy tacy jak o sobie myślimy. Możesz zrobić następujące ćwiczenie. Weź kartkę, podziel ją na pół, po jednej stronie opisz jaki jesteś, a po drugiej wszystko co o sobie myślisz. Jeśli to zrobisz okaże się, że to jedno i to samo. Jak powiedzieliśmy na samym początku, wszystko co wiemy wydaje się nam prawdą. Tak więc wszystko co wiemy o sobie, jest dla nas prawdą. Nie dlatego, że tacy jesteśmy, tylko dlatego, że tak myślimy. Jeśli myślisz, że jesteś do niczego to czujesz, że taki jesteś. Jeśli myślisz, że nie jesteś wystarczająco ładny, to tak się czujesz. Jeśli myślisz, że nie potrafisz czegoś zrobić, nie zrobisz tego. Nie ważne czy się mylisz czy nie, masz rację.

Przekonania sprawiają, że dostrzegamy w ludziach coraz więcej wad.

Kiedy poznajemy nową osobę jesteśmy ją zainteresowani, ciekawi nas jej osobowość, zazwyczaj pierwsze wrażenie jest pozytywne. Z biegiem czasu dostrzegamy w niej coraz więcej wad, a każda sprawia, że przestajemy ją lubić. Czasami wystarczy, że dojrzymy tylko jedną i przez jej pryzmat postrzegamy daną osobę, pomijając zupełnie jej zalety. Podobnie słabnie miłość między ludźmi która zawsze z początku jest piękna. Jak do tego dochodzi? Wszystkie przekonania naszego umysłu na nasz temat są dla niego prawdziwe. Umysł używa tych samych przekonań w stosunku do nas co do innych. Ocenia nas w tych samych kryteriach. Jeśli dwoje ludzi ma podobne przekonania, nic się nie dzieje. Ale jeśli się różnią, umysł broniąc swoich przekonań ocenia drugą osobę przypisując jej wadę. Następnie zapisuje ją w formie przekonania i przykleja do ludzi na stałe. Teraz postrzega daną osobę uwzględniając te nalepki. Z biegiem czasu nalepek przybywa co niszczy relacje miedzy ludźmi. W ten sposób oceniamy ludzi, porównując ich do siebie.

Szkodliwość przekonania, że wiemy o czymś wszystko.

Kiedy w ten sposób o czymś myślimy, możliwość poznawania tego dalej jest zablokowana. Np. przekonanie, że wiemy czym jest miłość lub szczęście sprawia, że zadowalamy się tymi wartościami na tyle, na ile udało nam się je poznać. Nie mając pojęcia, że doświadczamy ich tylko ułamku. A nie da się ich dogłębnie poznać nie umiejąc wyciszyć swojego umysłu.

Taką szkodliwość można łatwo zaobserwować rozmawiając z niektórymi osobami w starszym wieku. Ciężko im cokolwiek wytłumaczyć. Zachowują się tak jakby już wszystko wiedziały. Nie są w stanie przyswajać nowych informacji. Wszystko robią po swojemu choćby im wszyscy mówili, że lepiej to robić inaczej.

Przekonania zaniżają naszą inteligencję.

Działają one jak filtr w postrzeganiu rzeczywistości. Umysł przyswaja tylko te informacje które są zgodne z jego przekonaniami. Np. jeśli ktoś ma przekonanie, że wie o sobie wszystko oraz, że z jego umysłem wszystko jest w porządku, nie wiele wyniesie z tego postu. Jego umysł w obronie jego przekonań przyczepi się do jednej rzeczy i będzie udowadniał, że nie jest prawdziwa, a całą resztę pominie. Niestety umysł robi to cały czas, nie zwraca uwagi na to co jest ważne, tylko na to co jest zgodne z jego przekonaniami.

Przekonania wywołują stany emocjonalne.

Przekonanie nie jest tylko myślą w naszej głowie. Umysł zapisuje je wraz z określeniem jego znaczenia w postaci emocji. A jego siłę w jej intensywności. Jeśli np. mamy przekonanie, że nasz szef jest egoistą, za każdym razem jak będziemy się z nim spotykać, gdzieś w tle będzie nam towarzyszyć uczucie nienawiści, w większej lub mniejszej postaci. Nawet jeśli będzie miał dzisiaj dobry humor i zachowuje się w porządku.

Spójrzmy na popularne przekonanie, że życie jest ciężkie. Napotykając na jakąkolwiek trudność, umysł przywoła to przekonanie, co tylko zwielokrotni emocje z tą trudnością związane. W ten sam sposób cierpimy czasami ze śmiesznie błahych powodów.

Ludzie którzy mają władzę, wykorzystują przekonania żeby nami manipulować.

To przykra sprawa. Człowiek żeby zaspokoić swoje pragnienia jest w stanie wykorzystywać innych, bez żadnych granic. Niektórych ogranicza prawo, ale nie tych którzy je tworzą. Znając wadę umysłu, że człowiek jest w stanie uwierzyć we wszystko, od dzieciństwa wszczepiają ludziom przekonania, które później pozwalają ich kontrolować. Sprawiają, że żyjemy w sposób jaki jest dla nich korzystny, lub poświęcamy życie w ich interesie.

Przykładem mogą być terroryści samobójcy którym wmówiono, że jeśli poświęcą życie w imię ich boga, to po śmierci spotka ich coś większego.

Przykładem który dotyczy nas może być taki, że prawie wszyscy mamy takie samo przekonanie dotyczące tego jak powinno wyglądać nasze życie. Powinniśmy się uczyć, zdobyć jak najlepszą pracę i założyć rodzinę a potem umrzeć. Jak się dobrze przyjrzysz to zobaczysz, że jest to idealne rozwiązanie dla rządów. Nie znaczy to, że taki sposób życia jest zły, ale jest narzucony od góry.

System edukacyjny jest skonstruowany tak, żebyśmy opuszczając szkołę ścigali się w posiadaniu pieniędzy. Oceny w szkole nie służą do oceniania, tylko żeby wyrobić w nas nawyk porównywania się do innych. Żebyśmy cały czas chcieli czegoś więcej. Gdyby wszyscy ludzie zadowalali się drobnymi, gospodarka światowa nie mogła by funkcjonować a przychody z podatków spadłyby wielokrotnie.

Podstawowe pochodzenia przekonań.

Rodzice przekazują nam swoje. Przyswajamy je od otaczających nas ludzi. Powtarzające się doświadczenia. Silne emocjonalnie doświadczenia. Religia, przekonania o wartościach. Szkoła, o tym jak powinno wyglądać nasze życie. Reklamy, o jakości produktów i usług. Wiadomości, o tym jak wygląda świat. Filmy/programy/seriale, o tym co jest w życiu ważne, o tym czym jest szczęście, miłość i o sposobie życia.

Pozytywne przekonanie nie oznacza korzystne.

Np. jeśli ktoś jest złym człowiekiem a ma przekonanie, że jest dobrym, nie będzie dostrzegał jak krzywdzi ludzi. Przekonanie, że panujemy nad swoim umysłem, odbiera mam możliwość jego opanowania. Przekonanie, że jesteśmy zdrowi sprawi, że zainteresujemy się tym dopiero kiedy już nie będziemy.

Jeśli udało Ci się zauważyć problem przekonań to pewnie zastanawiasz się co możesz z tym zrobić. Nie musisz nic z tym robić. Poznaj swój umysł. Poznając go będziesz widział kiedy on używa przekonań, a wtedy będziesz mógł nie reagować zgodnie z nimi. Wtedy one znikają, bo stają się bezużyteczne dla umysłu.

Dowiedz się jak poznawać swój umysł.


Brak komentarzy:

Publikowanie komentarza